ببخشید که این اصطلاح را توضیح می دهم حمل بر بی ادبی نشود .

گاهی واژه ای را نادرست تلفظ می کنند  و همان اشتباه بر سر زبان می افتد . تا پنجاه سال پیش مردم در زمستان برای گرم شدن دور کرسی می نشستند و برای سرگرمی و وقت گذرانی گاهی چرت و پرت هایی به هم می بافتند و می خندیدند و این سخنان کُرسی شعر نامیده شد که ما امروزه آن را بد تلفظ می کنیم.من تلفّظ درست این واژه را هنگامی که کودکی بیش نبودم از پیرمرد با سوادی شنیدم و از آن هنگام این را به یاد دارم . در آن وقت ندانستم منظور او چیست.چون همیشه به گونه ی دیگر شنیده بودم .

شایان یادآوری است که  همیشه این گونه هم نبود که سخنان دور کرسی بیهوده گویی باشد.