تبلیغات
نام شناسی و ریشه واژه ها - پاسخ به سخن مغرضانه غذا به معنای ادرار شتر و ...
نام شناسی و ریشه واژه ها
اگر كسانی كه نمی دانند خاموش باشند و نظری ندهند؛ هیچ اختلافی پدید نمی آید.

پاسخ به سخنی نادرست و توهین آمیز:

فرد یا افرادی به منظور ایجاد دشمنی میان مردم و پاشیدن بذر نفاق قومی و ملیتی در فضای مجازی مطلبی نوشته اند كه اعراب به ما آموختند كه به غذا غذا بگوییم در حالی که غذا ادرار شتر است. اینان با این كارشان به همه مردم ایران توهین كرده اند و شوربخانه برخی هم این سخن را باور كرده اند.

ساده ترین پاسخ این است كه خود واژه غذاء را عرب هم به كار می برد و کلمات (غذاء ، طعام و أكل) هر سه به معنای خوراك هستند. یعنی كلمه غذا هم در فارسی و هم در عربی به كار می رود و واژگان تغذیه و مغذّی و أغذیة و... همه از غذاء گرفته شده اند. خود عرب هم به غذا غذا می گوید. این نشان دهنده بی سوادی این افراد است که پیداست فقط قصدشان دشمنی میان مردمان است. کاری که هیچ دانایی نمی پسندد و هیچ گاه مردمان از آن سودی نبرده اند.

متاسفانه این پیام به سرعت در حال انتشار است و خیلی ها باور کرده اند.

ساده باوران اگر دست کم در اینترنت و یا کتابها و مجلات عربی می گشتند می دیدند که کلمه غذا را خود عرب هم به کار می برد.

نخست باید بدانیم کلمه غَذا در اصل عربی به صورت غِذاء تلفظ می شود ولی ما در فارسی به فتح حرف اوّل تلفظ می کنیم و البته ذال را نیز زاء می گوییم یعنی غَذا می نویسیم و غَزا تلفّظ می کنیم که شبیه غَزا به معنی جنگ می شود.

آیا درست است که بگوییم غذا به معنای جنگ است و غذا می خوریم یعنی جنگ تناول می کنیم؟!

 اما کلمه غَذا در عربی کهن نه عربی امروزی به معنای بَولُ الجَمَل یعنی ادرار شتر است. ولی غذایی که ما فارسی زبانان می گوییم هرچند در نوشتار دقیقاً همان غذا به معنای ادرار شتر است؛ ولی ما به گونه دیگر تلفظ می کنیم. ما qazaa تلفظ می کنیم و بول الجمل ghadhaa است. اصولاً در عربی و در هر زبان دیگر واژگان منسوخ بسیارند.

این فرد یا گروه مغرض اگر می دانستند که شَفا نیز معنای مرگ دارد حتماً می گفتند که عرب ها به ما آموختند که به جای (خدا بهبودی دهد.) بگوییم (خدا شفا دهد.)

به همین مناسبت درباره شفا نیز مطلب زیر را بخوانید تا درباره غذا نیز توجیه شوید:

شفا

«شَفا» در فرهنگ لغت عربی یعنی «جان کندن» و به واپسین لحظات آدمی گفته می­شود. آن «شِفاء» است که به معنای «بهبودی و تندرستی» است؛ ما در فارسی واژه­هایی مانند «شِفاء، زهراء، حُمَیراء، شَهلاء، ابتداء و صحراء» را بدون همزۀ پایانی می­نویسیم؛ پس «شِفاء» را «شِفا» بنویسیم نه اینکه «شَفا» هم بخوانیم؛ زیرا معنا دگرگون می­شود. امّا این اشتباه از کجا ریشه گرفته است. ریشۀ این اشتباه این جمله است:

«یا مَن اسمُهُ دَواء و ذِکْرُهُ شِفاء.» در این دُعا دو واژۀ «دَواء» و «شِفاء» را «دَواء» و «شَفاء» خوانده­اند؛ زیرا کنار هم آمده­اند. «گرسنه و تشنه» را «گشنه و تشنه» و «سردا و گرما» را «سرما و گرما» گفته­اند؛ زیرا کنار هم آمده­اند و یکی از دیگری تأثیر گرفته است.

سرما ریشه ندارد؛ زیرا ریشۀ سرما «سرد» است نه «سَرم» و نیز «گشنه و تشنه» که «گرسنه» یا «گُسنه» چون در کنار  «تشنه» آمده است به «گشنه» تبدیل شده است.

- - - - - - -  -

ادعای این افراد مغرض هیچ سند تاریخی ندارد. متاسفانه در فضای مجازی مطالب بسیاری گفته و نوشته می شود که این از آسیب های این فناوری است. زیرا افرادی که مطالعه ندارند سریع باور می کنند.

واژه هایی وجود دارند که به تاریخ سپرده شده اند و امروزه کاربردی ندارند و تنها در متون کهن می توان آن ها را دید. پس اینکه برخی می گویند غَذا یعنی ادرار شتر سخنی کاملاً نادرست است. ما غِذاء را در فارسی غَذا خوانده ایم و از این دخل و تصرف ها در واژه های دارای ریشه عربی بسیار است؛ مثلاً شَجاعة را ما شُجاعت تلفظ می کنیم. مستخدَم به فتح دال را مستخدِم به کسر دال می گوییم؛ حال آنکه مستخدِم یعنی استخدام کننده؛ عنتر جوانمرد است ولی در فارسی بوزینه شده و حتی آن را اَنتَر می نویسیم. جَنوب را جُنوب می گوییم حال آنکه جَنوب است و کلمه جُنوب جمع جَنْب است به معنای پهلوها. تسلیة در عربی سرگرمی و شادی است حال آنکه در فارسی معنی دیگر می دهد. حقیر در عربی به معنای خوار و فرومایه است حال آنکه در فارسی برای فروتنی به کار می رود؛ اما در عربی دشنام است. مار افعی می گوییم؛ حال آنکه در عربی افعا خوانده می شود اما افعی می نویسند. زمانی ناجی غریق می گفتند که ناجی یعنی نجات یافته. البته حالا نجات غریق می می گویند که باید مُنجی غریق بگویند و یا مأمور نجات غریق. اما به هر حال این دست بردنها طبیعی است و منحصر به فارسی نیست. در عربی نیز اینگونه است:

 دولاب ما را گرفته اند و دولاب الهواء به معنی چرخ و فلک به کار می برند.

کندک یا کنده ما را  از زبان فارسی وارد زبان عربی کرده اند و خندق تلفظ کرده اند اما امروزه خندق را به سنگر می گویند.

صدها مثال دیگر در این زمینه وجود دارد که علاقه مندان را دعوت می کنم کتاب استاد خسرو فرشید ورد به نام عربی در فارسی را بخوانند تا در این باره آگاهی کامل به دست آورند.

در ادامه مطلب از فرهنگهای عربی راجع به این واژه نیز اطلاعاتی در اختیار شما قرار می دهم .كـ (القاموس المحیط)

الغِذاءُ، كَكِساءٍ: ما به نَماءُ الجِسْمِ وقِوامُهُ.

و الغَذَا: بَوْلُ الجَمَلِ.

غذا (لسان العرب)

الغِذاءُ: ما یُتَغَذّى به.

این شخص همچنین گفته است اینکه شاهنامه آخرش خوش است چون ایرانیان در پایان شاهنامه شکست خورده اند لذا خواسته اند که ایرانی کوچک شود. حال اینکه این طور نیست. هنگامی که شاهنامه خوانها شاهنامه را کامل می خوانده اند در پایان جشنی می گرفته اند و خوشی می کردند.

در شاهنامه فردوسی تاریخ روز و پایان سرودن شاهنامه روز آسمان از ماه بهمن سال ۳۸۹ آمده است یعنی ۲۷ بهمن ماه ۳۸۹ یزدگردی برابر با محرم ۴۰۰ هجری قمری که در پایان شاهنامه نیز بدان اشاره شده است:

چو شد آخر این داستان بزرگ            سخن های  آن خسروان  سِتُرگ

اگر  سال   نیز  آرزو  آمدست            نهم سال و هشتاد با سیصدست

مه  بهمن  و  آسمان  روز بود            که  کِلکم  بدین نامه پیروز بود 

لذا این حرف این شخص مغرض نیز کاملا نادرست است.

من ایرانی نیستم

چون عربها به من آموختند که به جای گفتن واق واق سگ بگویم پارس که نام وطنمان است.

واژه پارس به معنی صدای سگ درست نیست. تلفظ درست این واژه به معنی صدای سگ " پاس " است که به نادرستی پارس آمده و جا افتاده است. وظیفه سگ پاسداری و پاسبانی است و پاس کار اوست.

سگ پاس می کند یعنی با صدایش دارد پاسبانی می کند. امروزه کردها (مثلاً کردهای فهلوی یا فَیلی) درست تلفظ می کنند و پارس نمی گویند. اَو سَگَه فرَه پاس اَکا . یعنی آن سگ خیلی پاس می کند.

زبان کردی همانندیهای بسیار زیادی به پهلوی باستان دارد .

حتی واق واق و عوعو را ما اشتباه می نویسیم. عوعو با عین درست نیست. مگر کلمه ای عربی است که با عین می نویسیم و واق واق نیز به صورت واغ واغ درست است. چون قاف در عربی و ترکی است و کلمات فارسی اصیل با قاف نیستند. به زبان دیگر هر چه کلمه دارای قاف در فارسی است یا عربی است مانند قاسم ، مقسم ، تقسیم ، منقسم مقسوم علیه ، قسمة  و یا ترکی و مغولی است. مانند دوقلو، چاقو ، آقا ، قالپاق ، قاراشمیش ، قره قروت . البته قوری روسی است و کلمات فارسی قهرمان و قند و قباد نیز در اصل کهرمان و کواذ و کند بوده اند که تحت تأثیر عربی با قاف نوشته شده اند و در اصطلاح معرّب هستند.

و باز هم نوشته اند: من ایرانی نیستم

چون عربها به من آموختند برای شمارش خودمان بجای تن از نفر استفاده کنیم که واحد شمارش حیوانات (شتر) است.

این افراد بی سواد نمی دانند که کلمه نفر را خود عرب هم به کار می برد. اگر این حرف درست است پس چرا خودشان هم استفاده می کنند.

نویسنده: عادل اشکبوس. استاد دانشگاه و نویسنده و مدیر وبلاگ

http://adel-ashkboos.mihanblog.com/





نوع مطلب : ریشه یابی چند واژه، 
برچسب ها : عربها به من آموختند به خوراک بگویم غذا، عربها به من آموختند که به جای گفتن واق واق سگ، اعراب به من آموختند بگویم شاهنامه آخرش خوش است، پاسخ به شایعه پراکنی، آیا غذا به معنای ادرار شتر است؟، غذا ادرار شتر پارس فارس شاهنامه آخرش خوش است، غذا ادرار شتر،
لینک های مرتبط :

شنبه 1395/12/14 ساعت 16 و 45 دقیقه و 03 ثانیه
خیلی عالی بود
واقعا كلی سئوال داشتم كه فكر كنم وب شما خیلی خیلی مناسب باشه
ممنون از شما
شنبه 1395/04/12 ساعت 00 و 36 دقیقه و 38 ثانیه
سلام
کلمه چاقو ترکی نیست. در اصل چاکو بوده. چاک+و
چاک یعنی برش و واو هم که ابزار ساز است. مثل کندو
شنبه 1394/10/12 ساعت 21 و 21 دقیقه و 19 ثانیه
درود برشما .بسیار جالب بود و علمی و منطقی . کاش تو شبکه های اجتماعی هم اینا رو بفرستن دوستان
پنجشنبه 1394/09/26 ساعت 15 و 38 دقیقه و 46 ثانیه
سلام آقای اشکبوس از مطلبی که گذاشته بودید خیلی لذت بردم .
لطفا معنی و ریشه اسم حنانه را برایم بگذارید
چهارشنبه 1394/09/18 ساعت 22 و 29 دقیقه و 22 ثانیه
سلام من محمد بهشتی دبیر عربی هستم
جمعه 1394/09/13 ساعت 21 و 41 دقیقه و 59 ثانیه
سلام آقای اشکبوس عزیز چند سالی میشه وبلاگ شمارو دنبال میکنم و دقیقا سال پیش شما همین رو گفته بودید که اعراب این گزینه ها را وارد پارسی کردند و حالا شما خودتان دارید حرف خودرا رد میکنید و در ضمن هنوز لینک گفته شما در سایتتان هست و اگر قبل از ارسال این مطلب آنرا حذف میکرددید خیلی بهتر بود .
ببخشید که انتقاد کردم ولی این از روی این بود که من به نوشته های شما اعتقاد زیادی داشتم و از نقد کردن شما منظور بدی ندارم .
با تشکر ....
عادل اشکبوسسلام. من ندیده ام چه آدرسی داره
جمعه 1394/09/13 ساعت 21 و 41 دقیقه و 07 ثانیه
سلام آقای اشکبوس عزیز چند سالی میشه وبلاگ شمارو دنبال میکنم و دقیقا سال پیش شما همین رو گفته بودید که اعراب این گزینه ها را وارد پارسی کردند و حالا شما خودتان دارید حرف خودرا رد میکنید و در ضمن هنوز لینک گفته شما در سایتتان هست و اگر قبل از ارسال این مطلب آنرا حذف میکرددید خیلی بهتر بود .
ببخشید که انتقاد کردم ولی این از روی این بود که من به نوشته های شما اعتقاد زیادی داشتم و از نقد کردن شما منظور بدی ندارم .
با تشکر ....
جمعه 1394/09/6 ساعت 02 و 56 دقیقه و 10 ثانیه
جدا لذت بردم
سه شنبه 1394/07/7 ساعت 15 و 20 دقیقه و 03 ثانیه
بسیار عالی ____ولی این وسط تو لغت نامه دهخدا




غذا. [ غ َ ] (ع اِ) بول شتر. (اقرب الموارد). رجوع به غذی شود.
چنین معانی آمده در مورد این توضیح بدید ؟؟؟؟
عادل اشکبوسهزار بار دیگر توضیح دهم برای شما فایده ندارد چون اصلا نوشته مرا نخوانده اید.
یکشنبه 1394/07/5 ساعت 21 و 02 دقیقه و 14 ثانیه
سلام ممنون از زحمات شما
یکشنبه 1394/06/15 ساعت 22 و 58 دقیقه و 37 ثانیه
درود،عالی بی
دوشنبه 1394/05/19 ساعت 12 و 36 دقیقه و 11 ثانیه
بسم الله الرحمن الرحیم-وما اوتیتم من العلم الا قلیلا
جمعه 1394/05/9 ساعت 13 و 18 دقیقه و 41 ثانیه
با سلام
خیلی مطلب مفیدی بود
یکشنبه 1394/04/28 ساعت 01 و 16 دقیقه و 27 ثانیه
سلام
بسیار زیبا و شیوا بود .
اگر در کلمه ی پارس اشاره می فرمودید که عربها خود حرف پ ندارند خالی از لطف نبود .
عادل اشکبوسدرود
شنبه 1394/04/27 ساعت 15 و 44 دقیقه و 21 ثانیه
سلام.ممنون از شما
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ


*پژوهشگر در زمینه ریشه یابی نامها و واژه ها

مدیر وبلاگ : عادل اشکبوس
نظرسنجی
آگاهی ها و نگاشته های این تارنما از نگاه شما چگونه می باشد ؟






آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شمارنده سایت