نتیجه تصویری برای سبلان

ریشۀ نام سَبَلان

سَبَلان: آشیانۀ برف بلند

سبلان شکل فارسی و رسمی واژۀ تالشی سَوَلون به معنای جایی که سرش آشیانه برف است می باشد و این نام اینک در عنبران از مناطق تالش­نشین استان اردبیل و نزدیک به سبلان به شکل سَفَلون و در زبان اهالی میناباد به همان سَوَلون  تلفظ می­شود. سبلان در میان ترک زبانان محلی ساوالان و در میان تالشی­ها سَوَلون خوانده می­شود. دربارۀ ریشۀ این نام، دو نظریّه وجود دارد:

در زبان تالشی «سَ وَ لون» یعنی آشیانۀ بلند برف «سَه: بالا، وَ: برف و لون: لانه»؛ تالشی­ها در شرق آذربایجان و شمال گیلان ساکن هستند و بسیاری از آنان زبان مادری خود را فراموش کرده و ترک زبان شده­اند. در شهرهای نـمین، عنبران و میناباد هنوز زبان تالشی فراموش نشده است.

برخی بر این باورند که نام این کوه ترکی است؛ ساوالان از دو بخش «ساو» و «آلان» تشکیل شده که به ترتیب به معنای «صدا»، «پیام» یا «وحی» و «گیرنده» است؛ پس «ساوالان» به معنای «گیرندۀ پیام» یا «گیرندۀ وحی» است و این نام نشانگر وجود زرتشت پیامبر در این کوه است. سبلان فارسی شده کلمۀ ترکی ساوالان است.

ساوالان یعنی «میدان حق» كه از دو كلمۀ توركی «ساو» به معنای «حق و «آلان» به معنای «میدان» تشكیل شده است./عادل اشکبوس. دانشنامه نامها و واژه ها. انتشارات مدرسه