عادل اشکبوس جمعه 1394/02/4 ساعت 15 و 27 دقیقه و 25 ثانیه نظرات ()

ریشۀ نام خُمین

خمین: میهن خوب

ریشۀ نام «خُمین» واژه «هو مَئیثَن» یا «خو مَئیثَن» به معنای «میهن خوب» است. میـهن در اوستا «مَـئـیثَـنَ» (maēthana) آمده است و به گونۀ پسوند در برخی نام­ها دیده می­شود. نام خُرمَیثَن زادگاه «پور سینا» دانشمند ایرانی نیز همانند این نام است. واژه­های میهمان و ماندن نیز از همین ریشه است. در کتاب تاریخ قم به قلم سیّد جلال‌الدین تهرانی، خمین به صورت واژه «خمی‌هن» نوشته شده‌است.

برخی خُمین را معرب هُمایون می‌دانند؛ امّا این نظر صحیح نیست؛ واژۀ همایون به همین شکل در فرهنگ­های لغت عربی به کار رفته است و دلیلی برای معرّب شدن وجود ندارد.

بر پایهٔ اسطوره‌های ایرانی این شهر به دست همای دختر بهمن ساخته شد./نوشته عادل اشکبوس. دانشنامه نامها و واژه ها. انتشارات امیرکبیر