نتیجه تصویری برای بشرویه

ریشۀ نام بُشرویه

«بُشرویه» پیوند دو بخش «بُش» و «رویه» است به معنای جای رویش «بُش» و بُش از نظر مردم شهر بوته‌ای خودرو از تیرۀ گیاهان کم‌آب کویری و بیابانی است که برای ادامۀ زندگی­اش نیاز به آب بسیار نداشته و در اصطلاح مردم «ترخ» یا «درمنه» نامیده می‌شده‌است که در اصل «دِرِمنه» است.

 بوتۀ بش همان درخت بادامشک است که در بلندی­های بشرویه می­روید و در فهرج کرمان «بش» به این درختچه گفته می­شود.

نظامی می­گوید:

چون درمنه دِرَم ندارد هیچ             باد در پیکرش نیارد پیچ

شاید هم بُشرویه پیوند «بُش: کاکُل آدمی یا یال اسب» + «رویه: روی، سطح، نـما، سطح» باشد؛ یعنی جایی که نـمای آن از دور شبیه یال اسب است.  عادل اشکبوس.دانشنامه نامها و واژه ها/انتشارات مدرسه